اولش فكر نمي كردم كه دلم رو برده باشه         يا دلم  گول چشاي روشنش رو خورده باشه

اما نه ، گذشت وديدم دل من ديوونه تر شد        به تو گفتم و دلت ،  از قصه‌ي من با خبر شد

آخ كه چه لذتي داره ، ناز چشماتو كشيدن         رفتن يه راهه دشوار ،  واسه هرگز نرسيدن

ميدونم دوستم نداري ، مثل روزاي گذشته         من خودم خوندم توچشمات يه كسي اينو نوشته

ميدونم فرقي نداره واست عاشق بودن من         ميدونم واست يكي شد ،  بودن و نبودن من

اما روح من يه درياست ، پر از موج و تلاطم       ساحلش تويي و موج هاش ، خنجراي حرف مردم

ديگه بود و نبودم فرقي نداره ... به خدا از اين دنيا حالم به هم ميخوره ... همش سرابه ... آخه به چه چيزي اميد داشته باشم ... اميدم فقط به عشقه كه... خدايا هر وقت ازهمه خسته ميشم ، فقط تو رو دارم ...                                        

                                     خدايا فقط به اميد تو  زنده ام...

خدايا فقط به اميد تو زنده ام