اي غريبه آشنا بيا تا پر بكشيم و از اين زندان شهر فرار كنيم...

مي دانم كه تو هم خسته اي اين را از نگاهت خوانده ام...

و..تو ميداني كه ميدانم...شايد..شايد..تو هم ازنگاهم خوانده اي

ميدانم دلشكسته اي...،اين را از تنها چروك پيشانيت خوانده ام...نه

شايد چون خودم هم دلشكسته ام اين را فهميدم

حتي ميدانم....ميدانم دوستم داري ، اين را هم از نگاهت خوانده ام

و... به اميد همين نگاه زنده ام....

پس زندگيم را از من نگير...

بي سنگ صبور

نوشته شده در سه شنبه بیست و نهم آبان 1386ساعت 13:11 توسط بی سنگ صبور| |