سخنان محسن چاووشي عزيز پس از مدت ها با هوادارن كه دل هاي زيادي را ديوانه تر كرد:

((به نام خدا))

((اين مطلب كليت دارد اما عموميت ندارد ، يعني شامل استثنا مي شود))

با جستجويي در فضاي مجازي ميتونيد تعداد وبلاگ ها و كاربراني را كه از عشق مينويسند تخمين بزنيد ، كه به طور حتم متوجه شديد كه عده ي بسيار زيادي هستند...

اما با اين وجود اين سؤال پيش مياد كه چرا امروز عشق به واژه اي ناپاك تبديل شده ؟؟ چرا امروز عشق و نفرت فاصله اي كوتاه تر از تار مو دارند ؟؟ چرا امروز عشق واژه اي كليشه اي شده ؟؟ و صدها سؤال ديگه...

من مطمئنم كه اكثر اين موارد ذره اي از عشق بويي نبردند ، عاشق هيچ وقت حاضر نميشه معشوقش را سر سوزني ناراحت كنه...عاشق هميشه اول خوشبختي معشوقش را ميخواد ، عاشق هميشه اول معشوقش را مي بيند،

آقاي به اصطلاح عاشق(و نه عاشق) ، خانم به اصطلاح عاشق(و نه عاشق) برو يه خرده مطالعه كن ببين عشق همون چيزيه كه تو ادعاش رو داري؟؟ ببين عشق زميني تو تونسته تو رو به خدا برسونه ؟؟ يا خيلي هم دورت كرده ؟؟

بابا شما را به خدا به اين نگو عشق ، يه اسم ديگه براش پيدا كن ، اين همه اسم...

شما رو به خدا تا وقتي خودتو امتحان نكردي ، تا وقتي عيار خودتو نسنجيدي به خودت اجازه نده بگي : عاشق شدم

امروز به جاي اينكه پاك ترين عالم رو عشق داشته باشه ، دقيقا بر عكس شده : روابطي پر از دروغ ، پر از خيانت ، پر از هوس ، پر از .... همون بهتر كه فرهاد مرد ، مجنون مرد ، همون بهتر شاعرايي كه از عشق گفتن مردن ، چون اگه امروز زنده بودن و ميديدن واژه عشق به چه روابطي گفته ميشه دق ميكردن.

براي اون كساني كه واقعا عاشقن متاسفم ، براي خودم هم متاسفم ، فكر ميكنم بايد يه واژه جديد پيدا كرد و عشق رو براي همين عده رها كرد.

بشدی و دل ببردی و به دست غم سپردی     شب و روز در خیالی و ندانمت کجایی

تو جفای خود بکردی و نه من نمی‌توانم         که جفا کنم ولیکن نه تو لایق جفایی

چه کنند اگر تحمل نکنند زیردستان              تو هر آن ستم که خواهی بکنی که پادشاهی

پ.ن 1: روز بزرگداشت سعدي مبارك. كاش يه كم بيشتر شعرهاش خونده بشه.(شعر از سعدي)

پ.ن 2: چقدر زود دير ميشه.

پ.ن 3: معذرت از عاشقان حقيقي.